Patiënten behandelen is een criminele activiteit geworden. Je kunt er 6 maanden celstraf voor krijgen. De tweede kamer heeft de zorgplicht van artsen afgeschaft. Al vele eeuwen zweren wij dokters wereldwijd in de eed van Hypocrates dat we voor iedereen zullen zorgen, maar vanaf binnenkort is dat in Nederland niet meer toegestaan. We moeten ons vertrouwd gaan maken met de complexe wetgeving rond paspoorten, visums en verblijfsvergunningen en die kennis toepassen op de patiënt voordat we hem of haar mogen helpen. ‘Heeft u keelpijn? Dat is vervelend, maar op welke datum is uw paspoort toe aan vernieuwing? Is er iets mis met uw papieren, dan komt de politie me namelijk ophalen en moet ik naar de gevangenis.’ Gaat die nieuwe wet echt toegepast worden? Nou, de minister is daar duidelijk over: dat gaat echt gebeuren. Komt er iemand met open TBC, hondsdolheid of ebola maar zonder paspoort Nederland binnen, dan is behandeling verboden.

Ik probeer de politieke thema’s een beetje te mijden in deze stukjes, maar nu mijn gehele beroepsgroep gecriminaliseerd wordt door de overheid, ga ik eenmalig een uitzondering maken. Mijn beroepsgroep is in paniek. De Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Geneeskunde heeft in een open brief de eerste kamer gesmeekt deze waanzin te stoppen. Want het kan nog goedkomen. De tweede kamer heeft de wet al aangenomen, maar de eerste kamer kan hem nog tegenhouden. Ons land gaat naar de vaantjes. Het is tachtig jaar best goed gegaan in Den Haag, maar momenteel steunen we genocide, zijn we trotse racisten en wemelt het van de proefballonnetjes om godsdienst- en persvrijheid afschaffen. De haat voor verzwakte en angstige medemensen is zo extreem geworden dat we zelfs artsen gaan opsluiten, louter voor het behandelen van ziektes. Daar gaan doden door vallen. Het klinkt waarschijnlijk verdacht links, maar dokters hebben geneeskunde gestudeerd omdat ze graag mensen helpen. Eng, he? Ik vind het onverteerbaar dat dat voortaan een daad van verzet zal worden. Onze beschaving wankelt en ruwe hufterigheid is hip. Barmhartigheid en goedertierenheid zijn ouderwets en worden met de botte bijl uit ons leven weggehakt. We staan erbij en we stemmen erop. Wie onderduikers helpt, moet aangegeven worden. Laat dat even op u inwerken.

Mijn excuses dat ik even niet vrolijk doe in dit stukje van uw krant. Maar ik krijg echt een knoop in mijn maag van deze ontwikkelingen. Ons moreel besef verdwijnt aan de horizon. In een nachttrein naar Lissabon.