U kunt me veel vertellen over ons eiland, maar het is een stoer eiland. Een eiland van doordouwers en worstelaars. De mensen staan al op voordat ze aan de overkant gaan slapen en de akkers worden niet met rust gelaten totdat er de dikste aardappels en de zoetste spruitjes aan ontworsteld zijn. Op dit eiland doen we niet moeilijk over een pijntje of een beetje hartzeer. Verdriet slikken we in en we praten er nooit meer over. Emoties zijn voor kinderen. Die verstoppen we, die slikken we in, die…

Wacht, ik begon redelijk positief. Is er een nadeel aan stoerheid? Als huisarts zie je veel tranen. Wat me opvalt sinds ik mijn opleidingspraktijken achter me liet om me op dit heerlijke eiland te vestigen is dat er hier meer schaamte is voor tranen. Begint men hier te huilen, dan zegt men gehaast sorry, haalt de neus op en glimlacht gegeneerd. Ik wijs dan op mijn bakje met tissues en leg uit dat ik goed tegen tranen kan.

Emoties laten zich niet dwingen. Als je blij bent, dan lach je. Dat vindt niemand gek. Als je droevig bent, dan huil je. Dat is in mijn ogen precies even gewoon. Niets om weg te stoppen. Emoties moeten stromen, dat is hoe we in elkaar zitten. Wat is er lekkerder dan de slappe lach? Wat is er fijner dan goed doorhuilen als het leven tegen zit? Wenen, janken, krijten, bleren, snikken, brullen, grienen, schreien. Heerlijk! Dat laat je je toch niet afpakken omdat je toevallig opvallend stoer bent?

Aan mijn bureautje worden vaak zaken besproken die zorgen opwekken en waarbij mensen het huilen niet kunnen tegenhouden. Als ze dat toch proberen, ga ik me alleen maar meer zorgen maken. Wat erg dat ze er niet eens over mogen huilen van zichzelf! Stap één in de behandeling: laten stromen die waterlanders. Anderzijds hoor ik kersverse weduwen soms zeggen dat ze zich zorgen maken omdat ze nog niet hebben gehuild. Ook dat kan me verbazen. Huilen doe je toch alleen als het in je opkomt. Tranen laten zich niet dwingen. Soms ben je gewoon te verdoofd door verdriet. Ook niks mis mee. Emoties laten zich niet dwingen.

Als u nu nog eens tranen in de ogen voelt en hen reflexmatig wegslikt, bedenk u dan eens waarom u dat doet. Wie heeft er last van uw tranen? Ik niet in ieder geval. Ik lust ze rauw.