Hoewel ik apotheekhoudend huisarts ben, probeer ik apotheekbeslommeringen in deze columnpjes achterwege te laten. Ik ben destijds gevraagd als huisarts te schrijven en apotheekhoudendheid is maar voor een deel van de eilandelijke huisartsen aan de orde. Voor een keertje maak ik een uitzondering omdat ik de schitterende column van Boudewijn van den Aarsen, apotheker in Dirksland gelezen heb. Haal hem gerust even uit uw oud papierbak, ik wacht wel even. Bent u er weer? Knoop zijn woorden goed in uw oren! We leven in een geneesmiddel-derdewereldland. Als een verzekeraar alleen maar het merk vergoedt dat niet meer verkrijgbaar is, is hij met u aan het sollen.

De leveringstekorten zijn astronomisch en dat ligt voor een groot deel aan ingewikkelde prijsafspraken die ik niet snap en aan het feit dat wereldwijde pillenverkopers te weinig verdienen aan ons land. Het gevolg is dat u telkens weer een ander merk (andere kleur, andere prijs) krijgt. Als u uw pillen al op tijd krijgt. Tot een paar jaar geleden, bestelde de apotheek uw pillen en werden ze een dag later door een bestelbusje bij de apotheek afgeleverd. Sterker nog, tot nog een paar jaar geleden hadden we maar een paar merken. Die konden we gemakkelijk op voorraad houden, dus u kreeg de pillen zelfs vaak direct mee. Maar inmiddels hebben de tientallen verzekeraars tientallen ‘voorkeursmerken’. Het zijn net pubers die alleen merkkleding dragen en voortdurend van smaak veranderen… De apotheek zou een huizenblok moeten omspannen om al die doosjes voor al die verzekeraars op voorraad te houden. Geen enkele apotheek kan dat dus nog. Het woord van het moment is dus logistiek: zo snel mogelijk het juiste merk bestellen. Maar dat kost tijd… En dan worden soms de meest noodzakelijke pillen ook nog eens doodleuk van de markt gehaald als de prijs te laag geworden is of als er weer eens een fabriek aan het verhuizen is. Lang leve marktwerking in de zorg, zullen we maar zeggen. Een derdewereldland.

Voor apotheekmedewerkers is het leven in rap tempo frustrerender geworden. Want wie wordt erop aangekeken als een groothandel weer eens onverwacht toch niets geleverd heeft? Niet de verzekeraar met zijn glimmende brieven en flitsende televisiereclames. Nee, de koppen van Jut achter de apotheekbalie. Die zullen wel iets doms gedaan hebben. In een onderzoek door CBS en TNO bleek het aller-stressvolste beroep in ons land dat van apotheekassistente te zijn. Hoe zou dat nou komen…?